Portretten (Wijkkrant Koningshaven). We maken sinds 2004 een wijkportret op www.huisboomfeest.nl en dat loopt tot en met 2010. Het wijkportret laat bomen, huizen en feesten zien en groeit in de tijd. Het wonen en werken in de wijk wordt daarvoor niet alleen gefotografeerd, maar ook beschreven. Elk jaar opnieuw gaan zo´n dertig studenten van de universiteit binnen het vak Interpretaties van Cultuuruitingen, hier Semiotische Observaties doen. In het Piushavengebied is veel te zien voor de studenten. Om de observaties te verwerken en leesbaar op de website te krijgen wordt er een kleine redactie gevormd van studenten die opvielen door de kwaliteit of de eigenwijsheid van hun verslag. Afgelopen maand is de nieuwe redactie gekozen. Hierbij stellen Geno Spoormans, docent semiotiek aan de Universiteit van Tilburg en de studentenredactie zich voor aan de wijk. Tom van Nuenen Ik ben 21 lentes jong, woonachtig in Eindhoven, en studeer momenteel aan de universiteit van Tilburg. Semiotische verslagen, recensies, scripties, geef me een stukje papier en ik kalk het wel vol. Maar een stukje over mezelf … Ik ben gefascineerd door allerlei vormen van cultuur, zoals literatuur, communicatie, film en filosofie, en ik mag me verder graag inlaten met velerlei soorten muziek. Ik ben zelf ook regelmatig bezig met het produceren en verspreiden van liedjes via mijn website. Geef vooral even uw mening op het gastenboek! Toen men mij vroeg voor de redactie van huisboomfeest was ik aangenaam verrast. Schrijven mag dan al mijn passie zijn, het is altijd fijn om nieuwe ervaringen op te doen. Het begon meteen te kriebelen toen ik de kans kreeg om mee te doen aan dit project. Het is een boeiende taak om, binnen deze redactie, de tekens in de straten te bekijken, en om daar iets over te kunnen zeggen. Overal zijn immers verscholen aanduidingen binnen het menselijke woongedrag. En daar is niets mis mee. Want, zoals de Griekse filosoof Epicurus al zei: leef in het verborgene! Irene Habets Het is nu alweer een jaar geleden dat ik weer in Heerlen ging wonen. Ik heb 2 gezellige en, vooral ook, drukke jaren in Tilburg op kamers gezeten als filosofiestudent. Regelmatig was ik ’s avonds te vinden in cafés als Kandinsky, Cul de Sac, Extase en uiteraard Esplanade, het campuscafé. En overdag druk aan de studie filosofie, gecombineerd met een aantal vakken cultuurwetenschappen. In het weekend naar huis, naar mijn vriend, familie en kat. Al met al een typische student, maar dan wel mét een alternatief tintje. Tegenwoordig is het allemaal anders. Ik pendel twee keer per week naar Tilburg op en neer om een aantal colleges bij te wonen, woon samen met mijn vriend én onze dochter. Nee, ze was geen ongelukje. Ik heb er een hekel aan als mensen dat zeggen. Ze was wel ongepland, maar absoluut niet ongewild. Het is niet gemakkelijk om op je 21e al een kind te krijgen, vooral financieel gezien is het best lastig. Gelukkig hebben mijn vriend en ik al ruim 5 jaar een stabiele relatie en krijgen we veel steun uit onze omgeving. In onze dochter zie ik veel van mezelf, ze is ontzettend eigenwijs en kan heerlijk ondeugend en tegelijk verlegen uit haar ogen kijken. Ze verbeeldt in elk opzicht de mens die ik graag zou willen zijn, de filosoof die de wereld ontdekt, zónder vooroordelen. Bart Doreleyers Hoe ben ik hierin verzeild geraakt? Nou, het is toevallig dat ik maar enkele straten van het Piushavengebied af woon. Dat is niet de oorzaak van mijn betrokkenheid bij jullie territorium, hoewel het wel heel gemakkelijk is als ik ter plaatse moet zijn om wat dingen nader te bekijken of jullie nodig heb om wat meer te weten te komen! Nee, ik ben als student van de Universiteit van Tilburg gevraagd in de redactie. Ik studeer Wijsbegeerte. Velen zullen dat beter kennen onder de naam Filosofie, dat is oorspronkelijk het Griekse woord ervoor. Als je Wijsbegeerte studeert, leer je ook heel scherp na te denken over heel veel zaken waar iedereen mee te maken krijgt. Hoewel veel mensen het maar een vage studie vinden en zich afvragen waar het goed voor is, gaat het dus over dingen die iedereen belangrijk vindt. Ik vind het zelf heel leuk én belangrijk om bij dagelijkse zaken stil te staan en op een rijtje te krijgen wat er nu eigenlijk aan de hand is. Ook huisboomfeest is een project dat eens aandachtiger kijkt naar dagelijkse zaken waar mensen vaak aan voorbij gaan omdat het onbelangrijk lijkt. Je woonomgeving is toch de uitvalsbasis naar de rest van je leven, dus eigenlijk gaan wij over het fundament van jullie levens schrijven! Ik heb er veel zin in! Nathan de Groot In 2005 ben ik begonnen aan Algemene Cultuurwetenschappen. Tegelijkertijd was ik aan de studie Sociologie begonnen. Op voorhand een keuze maken uit twee interesses, was moeilijk en ik besloot me voor beide studies in te schrijven. Eenmaal bezig, kwam ik al snel tot de conclusie dat een studiekeuze toch nodig was. De richtingen hadden weinig overlap en ik kon me niet verdiepen. En het werd me tijdig duidelijk dat het juist draait om die verdieping. De studie Sociologie kwam hierdoor op een zijspoor, ik ben me op Algemene Cultuurwetenschappen gaan focussen, omdat het beter bij me past. Bij deze brede studie verdiep je je in kunstvormen als literatuur, beeldende kunst en theater. Naast deze klassieke elementen is er ook plaats voor moderne invloeden als films en computergames. Er worden bovendien actuele thema’s behandeld, zoals de ontwikkelingen binnen de multiculturele samenleving in Nederland. Deze verschillende, interessante onderdelen zorgen ervoor dat ik er steeds meer tijd aan besteed. En ironisch of niet, ik ben nu ook voorlichter van de Faculteit Communicatie & Cultuur bij studiekeuzemomenten van middelbare scholieren. Ik probeer mijn praktijkervaring over te brengen in de hoop dat dit hen helpt om wél op voorhand een studiekeuze te kunnen maken. Geno Spoormans Persoonsbeschrijvingen zijn een uitgelezen studieobject voor de semioticus. Immers, welke aspecten van jou persoon plaats je op de voorgrond en wat laat je achterwege? Het is onmogelijk om ALLES over jezelf te vertellen. Dat is een verhaal zonder einde. Bij mijn huisarts sta ik anders bekend dan bij mijn vriendin. Beiden weten intieme dingen van mij, maar wel verschillende. Mijn werkgever kent mij anders dan mijn buurman. Wie ben ik dan? Ik ben allemaal een beetje. Voor mijn schoenmaker ben ik vooral een maat 43, voor mijn klerenmaker ben ik daarentegen een maat 42. Voor mijn studenten ben ik wat ik zeg, voor de belastingdienst ben ik wat ik verdien, voor de verkeerspolitie ben ik wat ik doe. Ik ben net zo veelzijdig en uniek als u. Bij dit stukje tekst (dat weldegelijk over mij gaat) staat een foto. Ik lijk daar helemaal niet op! Of, in de woorden van de franse dichter Charles Baudelaire: ik is een ander. Studentenredactie Semiotische Observaties 2006, 13-04-2006 vorige pagina overzicht berichten